Een kwestie van geloof

donderdag 17 november 2011

Tijdens het avondeten kan het gesprek over van alles gaan.
‘Geloven jullie in God?’
‘Nee, ik geloof niet in God.’
‘Oh, ik wel. En geloven jullie in die knal?’
‘De oerknal bedoel je? Ja, daar geloof ik wel in.’
‘Geloven jullie dat echt?!’ – Bonkje kijkt ons vol ongeloof aan en zegt dan stellig: ‘nou, daar geloof ik dus ècht niet in!’

Behalve God kan ook een zekere heiligverklaarde bisschop uit Myra nog steeds op een rotsvast geloof rekenen. Vorig jaar vroegen we ons al wel eens af hoe lang dat geloof nog stand zou houden, maar zodra Bonkje ergens vraagtekens bij plaatste, wist ze er meteen wel weer een plausibele verklaring voor te bedenken. En soms is de bewijslast van buitenaf ook wel heel sterk – bijvoorbeeld als je Sinterklaas met eigen ogen jouw naam in zijn nieuwe grote boek ziet schrijven:


In het nieuwe grote boek van Sinterklaas: ‘Bonkje, dochter van Ims’
Bron: website Sinterklaasjournaal

En Bloem?
Bloem kijkt mee naar de man met de baard (‘Dat is Sinterklaas’, zegt Bonkje) en naar de pieten die allemaal mooie gekleurde mutsen hebben. Het duurt wel een beetje lang (Sssst! zegt Bonkje). Maar dan mag ze net als Bonkje haar schoen voor de tuindeur zetten. En, terwijl ze net als Bonkje van haar ene been op het andere probeert te wippen (zo hoort dat blijkbaar), zingt ze liedjes met haar. Het is helemaal niet erg als ze een liedje niet kent, want dan luistert ze gewoon goed naar haar grote zus en dan doet ze het na. Het is wel vervelend dat ze die appel niet uit haar schoen mag pakken (‘Nee, die is voor het paard’, zegt Bonkje – het paard? waar?), maar de volgende dag zit er plotseling een mandarijn in, die ze wél mag pakken. En mag opeten. Wat een feest! Oh, en kijk eens, Bonkje heeft de schoen omgekeerd en er komen ook nog een paar ronde minikoekjes uit, mjam! En onder de schoen ligt ook nog een pakje! Een pakje voor Bloem? Hoera, het is een boekje van Nijntje!

‘Nijntje tieguig! Kijk, mama! Mama, Keta kantie weest! In tieguig weest! Vlogen! Savia kantie weest!’

God? De oerknal? Sinterklaas?
Bloem maakt zich er niet druk over. Bloem beleeft en geniet.

*****
Update: Een paar dagen voor pakjesavond was het dan toch zover. Eén van de grootste jongens uit de klas had iets verteld over een briefje van Sinterklaas dat hij in zijn schoen had gevonden, waarop het kleinste – maar ook stoerste – meisje in de klas heel hard had geroepen: ‘Geloof jij daar nog in? Je weet toch wel dat het je ouders zijn die dat doen!’ Nu is Bonkje dus ingewijd in het grote geheim. Het is maar goed dat Bloem het allemaal nog niet snapt, anders was haar geloof in Sinterklaas al teniet gedaan voor het ooit echt kon ontkiemen.

*****
Meer Sinterklaasverhalen? Zie:
Teloorgang van de roe (november/december 2008)
Ruilhandel (Sinterklaas 2009)
Babypiet als postpakket (20 november 2010)  
Hoofdbrekens voor Hoofdpiet (21 november 2010) 

Trefwoorden: , ,
Geplaatst in rubriek(en): Bloem, Bonkje/ Tullia, Sinterklaas

6 reacties op “Een kwestie van geloof”

  1. Reactie van: Mammalien

    Oudste hier heeft nooit geloofd in God. In Sint des te meer. Helaas nu keihard de waarjeid moeten horen…de schoen gaat gelukkgi wel door, en hij doet leuk mee om de andere twee voor de gek te houden (-:

  2. Reactie van: IMS

    @Mammalien: toen ik een poosje geleden las hoe hij reageerde toen jij hem in het grote geheim had ingewijd, moest zelfs ik wel even slikken. Maar ja, als ze er voor 5 december niet achterkomt, zullen wij het Bonkje toch ook eens moeten gaan vertellen. Fijn dat hij nu wel meedoet om het geheim voor de anderen in stand te houden.

  3. Reactie van: Toaske

    Leuk he, dat sinterklaasjournaal. Hier ook een grote gelovige wier naam inmiddels in het grote boek staat.

  4. Reactie van: IMS

    @ Toaske: gelukkig maar, want ik zag vanavond in het journaal dat Sint nu alle namen van iedereen die pakjesavond viert in zijn boek heeft staan, óók die van de burgemeester van Averecht.

  5. Reactie van: Karen

    Uitspraak van mijn nichtje (toen een jaar of 8): ik geloof niet dat God de wereld heeft gemaakt. Want waar moest hij dan op staan terwijl hij dat deed?!

  6. Reactie van: tijdtussendoor

    Heel de Sint periode gaat aan mij voorbij met een bijna volwassen kroost. Wil je geloven dat ik dat niet erg vind? ;)

Reageer